فیوز چیست و انواع آن

در میان تمام قطعات تجیهزات برق صنعتی نام آشنا ترین آن ها فیوز است که بدون شگک همه ی ما در طول زندگی با آن سر وکار داشته ایم 

در الکترونیک و مهندسی برق ، فیوز وسیله ایمنی الکتریکی است که برای ایجاد حفاظت از جریان بیش از حد مدار الکتریکی کار می کند. جز  اساسی آن یک سیم یا نوار فلزی است که وقتی جریان زیادی از آن عبور می کند ذوب می شود و در نتیجه جریان را متوقف یا قطع می کند. این یک وسیله قربانی است. وقتی یک فیوز کار کرد ، مدار باز است و بسته به نوع آن باید تعویض یا سیم کشی شود. 

 

از روزهای ابتدایی مهندسی برق از فیوزها بعنوان وسایل ایمنی ضروری استفاده می شود. امروزه هزاران طرح مختلف فیوز وجود دارد که بسته به نوع کاربرد ، دارای رتبه بندی جریان و ولتاژ خاص ، ظرفیت شکست و زمان پاسخ هستند. زمان و مشخصات فعلی فیوزها برای ایجاد محافظت کافی بدون وقفه بی مورد انتخاب می شوند.

مقررات سیم کشی معمولاً حداکثر درجه جریان فیوز را برای مدارهای خاص تعریف می کند. اتصال کوتاه ، اضافه بار ، عدم تطابق بار یا خرابی دستگاه مهمترین دلیل برخی از عملکردهای فیوز است. وقتی سیم زنده آسیب دیده با یک مورد فلزی که به زمین وصل است تماس پیدا کند ، اتصال کوتاه ایجاد می شود و فیوز می وزد. 

 

فیوز وسیله ای اتوماتیک برای از بین بردن برق از سیستم معیوب است. اغلب مخفف ADS (قطع خودکار تأمین) است. قطع کننده های مدار می توانند به عنوان جایگزین فیوزها مورد استفاده قرار گیرند ، اما دارای ویژگی های قابل توجهی متفاوت هستند. 

 

تاریخچه 

استفاده از هادیهای مقطع کاهش یافته را برای محافظت از ایستگاههای تلگرافی در برابر صاعقه توصیه کرد. با ذوب شدن ، سیمهای کوچکتر از دستگاه و سیم کشی داخل ساختمان محافظت می کنند. انواع عناصر ذوب سیم یا فویل برای محافظت از کابل های تلگراف و تاسیسات روشنایی از اوایل سال 1864 استفاده می شد.

فیوز توسط توماس ادیسون در سال 1890 به عنوان بخشی از سیستم توزیع برق ثبت شد .

 

اجزای تشکیل دهنده 

یک فیوز شامل یک نوار فلزی یا عنصر فیوز سیم ، از مقطع کوچک در مقایسه با هادیهای مدار است که بین یک جفت ترمینال الکتریکی نصب می شود و (معمولاً) توسط یک محفظه غیر قابل احتراق محصور می شود. فیوز به صورت سری تنظیم شده است تا تمام جریان عبوری از مدار محافظت شده را حمل کند. مقاومت عنصر به دلیل جریان جریان ، گرما ایجاد می کند.

اندازه و ساختار عنصر (بصورت تجربی) تعیین می شود تا گرمای تولید شده برای یک جریان عادی باعث نگردد عنصر به دمای بالا برسد. اگر جریان بیش از حد زیادی جریان داشته باشد ، عنصر به دمای بالاتر می رسد و یا مستقیماً ذوب می شود ، یا در غیر این صورت اتصال لحیم شده درون فیوز را ذوب می کند ، مدار را باز می کند. 

 

عنصر فیوز از روی ، مس ، نقره ، آلومینیوم ، یا آلیاژهای موجود در بین این فلزات یا سایر فلزات مختلف است تا خصوصیات پایدار و قابل پیش بینی را فراهم کند. فیوز در حالت ایده آل جریان نامی خود را به طور نامحدود حمل می کند و در یک مقدار اضافی سریع به سرعت ذوب می شود. این عنصر نباید در اثر جريان ناگهانی جريان بي ضرر آسيب ببيند و نبايد پس از سالها خدمت ، اکسيد شود و يا تغيير رفتار دهد.